داریوش سیره خود را بر سیره خشیارشاى اول قرار اده زمام امو را بدست زنانو خواجهسرایان
سپرد. یکى از آنها آرتکسارس «1» نام داشت و، چنانکه بالاتر گفته شد، در زمان اردشیر
درازدست به ارمنستان تبعید شده بود. دومى را آرتبازان «2» مینامیدندو سومى را آتواوس «3». نفوذ این سه نفر باهم بقدر نفوذ پروشات زن شاه نبود. این زن، که ملکه و زن شاه بود (کتزیاس او
را خاله داریوش دانسته، ولى دىنن گوید که خواهرش بود). از حیث حیله، تزویرو دسائسى، که
همواره بکار میبرد،و نیز در قساوت قلبو خونریزى، چنانکه بیاید، مثلو مانند نداشت.
کتزیاس طبیب یوانى اردشیر دوم این ملکه را دیده بودو مورخ مذکور گوید، خود پروشات بمن
گفت، که سیزده پسر و دختر براى شاه زائیدهو اکثر آنها مردهاند «4».
از وقایع سلطنت داریوش شورشهاى پىدرپى بود، که اتفاق افتادو یاغىها بکمک یوانیها
متوسل شدند، ولى هر دفعه به راهنمائى تیسافرن داریوش به یوانیها پول اده آنها ر از دور یاغىها
بپراکند و بعد غالب آمد (تیسافرن «5» پسر ویدرنو برادر استاتیرا زن اردشیر دوم یا عروس
داریوش دوم بود، شرح کارهاى او پائینتر بیاید).