ده کشتى از بحرّیه ایران از ترم حرکت کرده بجزیره سىیاتوس رسید و سه کشتى یونانى، که براى کشیک بدانجا رفته بود، همینکه کشتیهاى ایران را دید راه فرار پیش گرفت. کشتى هاى ایران کشتیهاى یونانى را تعقیب کرده یکى از آنها را گرفتند.
هرودوت گوید:
زیباترین سپاهى آنرا سر بریده و این واقعه را بفال نیک گرفتند، که نخستین اسیر آنها زیباترین سپاهى بود. اسم این شخص لئون بود)که بمعنى شیر است( و شاید این اسم باعث کشته شدن او شد. کشتى دیگر، که متعلق به اهالى اگین و بریاست آسونید بود، نیز بدست پارسیها افتاد، ولى رئیس آن پىتس نام شجاعتى حیرتانگیز نشان داد. وقتى که او بر اثر زخمهاى زیاد افتاد و هنوز رمقى داشت، پارسیها خواستند او را از مرگ نجات دهند و با مرّمکّى او را معالجه کرده زخمهایش را با پارچههاى نازك بستند و او را بتمام سپاهیان نشان داده شجاعت او را ستودند، ولى با سایر اسراء مانند بندگان رفتار کردند. کشتى سوم، که رئیس آن فورموس آتنى بود، فرار کرده در مصب پنه بساحل پناه برد. آتنىها فورا بساحل جسته از راه تسالى به آتن برگشتند و کشتى خالى بدست پارسیها افتاد. خبر این واقعه بوسیله آتش هائى که یونانیها در سىیاتوس روشن کردند، فورا ببحرّیه یونان در که یونانیها در سىیاتوس روشن کردند، فورا ببحرّیه یونان در آرتمیزیوم رسید و یونانیها، که بوحشت و اضطراب افتاده بودند، لنگرها را کشیده و از آرتمیزیوم بیرون رفته وارد کالسید شدند، تا اوریپ را حفظ کنند و دیدهبانهائى در اوبه گذاشتند. یازده روز پس از حرکت شاه از ترم تمام بحرّیه ایران لنگرها را کشیده بطرف یونان حرکت کرد و به سیپیاس حرکت کرد و به سیپیاس رسید. تا اینجا و ترموپیل بقشون ایران زیانى وارد نشد. در اینجا هرودوت باز از عده قشون ایران صحبت بمیان آورده چنین گوید:
