این شخص والى لیدیه بود، بعد بخیال استقلال افتاد و لیکون «3» نام آتنى رابا سپاهیان یوانى
بخدمت خود اجیر کرد. داریوش تیسافرن را با دو نفر دیگر، سپیتردات «4» و پارمىسس «5»
نمان، به آسیاى صغیر براى دفع پىسوتنس فرستاد وعده کرد، که، اگر تیسافرن او ر از لیدیه
خارج کند، حکمرانى این ایالت از آن او خواهد شد. تیسافرن پس از ورود به آسیاى صغیر لیکون
را بطرف خود جلب کردو بسپاهیان اجیر یوانى پول اده از دور پىسوتنس بپراکند. در این
حال والى یاغى مجبور شدبا تیسافرن داخل مذاکره شودو با این شرط تسلیم گردید، که جان وىدر امان باشد. تیسافرن قبول کرده او را نز داریوش فرستاد و او امر کرد وى را در خاکستر خفه
 کردند (414 -424 ق. م). لیکون آتنى در زاى این خیانت بحکومت چند شهر منصوب شد (کتزیاس، قطعه 31، بند 83، ژیلمر) «1». با کشته شدن پىسوتنس قضیه او خاتمه نیافت، توضیح
آنکه چندى بعد پسر او آمرگس «2»، که بقول توسیدید (کتاب 8، بند 5) پسر طبیعى پىسوتنس
بود «3»، در کاریه یاغى شده مدتى در مقابل تیساقرن پافشرد. جهت این بود، که آتنیه باو کمک
میکردند. بالاخره پلوپونسىها او را در یازس «4»، یکى از شهرهاى ینیانى گرفته به تیسافرن تسلیم
کردند، تا اگر صلاح بداند او را نزد شاه بفرستد (412 ق. م). توسیدید گوید (کتاب 8، بند 28) که
پلوپونسیها در اینموقع یازس را غارت کرده پول زیاد از آنجا بدست آوردند، زیر این محل از
قدیم الایامبا ثروت بود. بعد آنها چنین کردند: سپاهیان اجیر آمرگس را، که از پلوپونس بودند
جزو قشون خود کردند، ولى شهر رابا تمامى سکنه آن از آزادهاو بندگانو اسرا به تیسافرن
تسلیم داشتندو در زاى آن موافق قراراد بهر سرى از سکنه یک در یک گرفتند (18 فرانک و
نیم طلا یا 90 ریال)