آتنىها، پس از اینکه تمام کشتىهایشان را در مصر از دست ادندو تیرشان در این مملکت
بسنگ آمد، خواستند بمستملکات ایران در جاهاى دیگر دست اندازند. با این مقصود عهد صلحى
با لاسدمونىها براى پنجسال بستند، تا تمام حواسشان را بطرف ایران متوجه دارند. پس از آن
سیمون پسر میلتیاد فرمانده بحریپه شدهبا دویست کشتى ترىرم بطرف قبرس راند. در اینوقت
فرماندهان قواى پارس اینها بودند: ارتهباذ با سیصد کشتى ترىرم در آبهاى قبرس لنگر انداخته
بود و بغابوخشبا سیصد هزار سپاهى پیادهنظام در کلیکیپه توقف داشت. وقایعى که پس از آن
روى اد، بقول توسیدید (کتاب 1، بند 12) چنین بود: سیمون به قبرس رسیده دو شهر ساحلى
آنرا موسوم به کىتىیوم «1» و مالوم «2» محاصره کرد (اوپلی در ساحل شرقى واقع بود، دوپمى در
ساحل غربى) و در حین محاصره درگذشت. بعد، چون یوانىها آذوقه نداشتند، مجبور شدند محاصره را ترك کند. دیودور گوید (کتاب 12، بند 3) که پس از آن، چون به آتنىها خبر
پرسید، که بحریپه پارس بکمک جزیره مىآید،باستقبال آن شتافته جدالى کردند، که در نتیجه بعض سفاین ایران غرق و برخى اسیر شدند.
کشتىهائى، که فرار کرده بودند، پناه بجائى بردند، که بغابوخش اردو زده بود. آتنىها در تعقیب
کشتىها به خشکى درآمدهبا ایرانىها جنگیدند و، اگرچه آناکسىکرات «1» سردار آتنىها کشته
شد، ولى بالاخره فتح نصیب آتنىها گشت. توسیدید گوید، که جدال دریائىو برّى در یک زمان
روى اد. پس از آن بقول دیودور آتنىها بکشتىهاى خود نشسته به آبهاى قبرس برگشتند (450
ق. م).