آریان روایت خود را دنبال کرده گوید (همانجا بند 5): اسکند رسولان داریوش را مرخص کرده
بعد ترسیپ «3» را فرستاد، که جواب نامه را به داریوش رسانیده، بىاینکه توضیحاتى بدهد،
برگرد. مضمون نامه اسکندر چنین بود: «نیاکان شما داخل مقدونیهو یونان شده این ممالک را
غارت کردند، و حال آنکه از طرف ما آزارى ندیده بودند.
اکنون بسمت سپهسالارى کلّ یوانیان من بآسیا آمدهام، تا انتقام آنها و خود ر از توهینى که شده
بکشم. شما به پرنتىها، که بر علیه پدر من بودند، کمک کردیدو اخس قشونى به تراکیه، که جزو
مملکت ما بود، فرستاد. پدر من بدست کسانى کشته شد، که شما محرّك آنان بودید و در تمام
نامههاى خودتان شما از این جنایت بخود بالیدید. پس از اینکه آرسسو باگواس را بقتل
رسانیدید، تخت را برخلاف قوانین ایران غصب کردیدو در حالى که در مقابل پارسیها مقصر
بودید، بیونان نامههائى نوشتید، تا آنرا بر علیه من بشورانید. شما سعى کردید، که یوانىها را با پول
فاسد کنیدو آنها، بجز لاسدمونیها، امتناع ورزیدند. شما کوشیدید، که بوسیله اغواى أمورین
خودتان صداقت دوستان و متحدین مرا متلزل سازیدو آرامشى را، که یونان از من دارد، برهم
زنید. من براى کشیدن انتقام از این همه توهینات اسلحه برداشتمو در ابتداء ولات و سردران شما را مغلوب کرده بعد نسبت بلشکر شماو خودتان فاتح شدم. تفضّل خدایان مرا صاحب اختیار
ممالک شما کرد. سردران شما، که از کشتار جان بدر برده، در اطراف من جمع شدهاند، از
عنیات من متشکرند. اینها بمیل خودشان در تحت لواى من جمع شدهاند، نه برحسب اجبار. من
 آقاى آسیا هستم، بیائیدو مرا باین سمت بشناسید. اگر در صداقت من تردید دارید، دوستان خود را بفرستید، تا قول شرف بآنها بدهم.
بالاخره وقتى که بمن نامه مینویسید، بخاطر داشته باشید، که بپادشاه آسیا مینویسید، شمبا من
مساوى نیستیدو امپراطورى از آن من است.
اگر جز این کنید، آنرا توهینى خواهم دانستو هرگاه خودتان را شاه میدانید، در جدال دیگر
مگریزید، هرج باشید من بشما میرسم».