در توریۀ (کتاب عزرا، باب پنجمو ششم) ذکرى از داریوش دوم شده، که مفادش این است:
چون فرمانى، که در زمان کوروش راجع بساختن خانه خدا صادر شده بود، بواسطه دسائس
معاندین یهود، اجرا نشد و در زمان ارتخشثتاهم (مقصود اردشیر اول است) معاندین القاء شبهه
کرده نگذاردند فرمان کوروش راجع بساختن این معبد اجرا گرد، در زمان داریوش ملّت یهود
فرمان کوروش را تذکّر اده خواستار شد امر شود فرمان مزبو را در خزانه شاه، که در ابل است،
بیابندو فرمانى براى اجراى آن صادر کند. داریوش فرمود چنین کندو در کتابخانه ابل، که
خزانهها در آنجا بود، تفحص کردند و در قصر احمنا، که در ولایت مادیان است، طومارى یافتند
و تذکرهاى در آن بدین مضمون مکتوب بود: «در سال اول کوروش پادشاه، همین
کوروش پادشاه درباره خانه خدا در اورشلیم فرمان اد، که آن خانه بنا شود و بنیادش تعمیر گرد
و بلندیش شصت ذراعو عرضش همانقدر باشد با سه صف سنگهاى بزرگ و یک صف چوب
نوو خرجش از خزانه پادشاه اده شود و نیز ظروف طلاو نقره خانه خدا را، که نبوکدنصر از
هیکل اورشلیم گرفته ببابل آورده بود، پس بدهند و آنها را بازبرند و بخانه خدا گذارند». پس از
آن داریوش فرمانى صادر کرد بدین مضمون: «پس حال اى تتناى والى ماوراىنهر «1» شتربوزناى
«2» و رفقاى شماو افر سکیانیکه آنطرف نهر میباشید «3» از آنجا دور شویدو بکار این خانه خدا
متعرّض نباشید. اما حاکم یهودو مشایخ یهودیان این خانه خدا را در جایش بنا کندو فرمانى نیز
از من صادر شده، که شمبا این مشایخ یهود براى بنا کردن این خانه خدا چگونه رفتار کنید. از
مال خاص پادشاه یعنى از مالیات ماوراىنهر خرج باین مردمان بلا تأخیر اده شود، تا معطل نباشند
و ما یحتاج ایشان ر از گاوانو قوچهاو برّهها بجهت قربانىو سوختن براى خداى آسمانو گندم
و نمکو شراب و روغن برحسب قول کاهنانى، که در اورشلیم هستند، روزبروز بایشان بىکم و
زیاد بدهند، تا آنکه هدایائى خوشبو براى خداى آسمان بگذارند و براى عمر پادشاهو پسرانش
دعا کندو دیگر فرمانى از من صادر شد، که هرکه این حکم را تبدیل کند از خانه او تیرى گرفته
شودو او بر آن آویخته و مصلوب گرد و خانه او بواسطه این عمل مزبله گردو آن خدا، که نام
خود را در آنجا ساکن گردانیده، هر پادشاه یا قوم را، که دست خود را براى تغیر این امرو خرابى
این خانه خدا که در اورشلیم است دراز کند، هلاك سازد. من داریوش این حکم را صادر
فرمودم، پس این عمل بلاتأخیر انجام شود». بعد عزرا گوید، که این معبد در سوم آزار، سال ششم
سلطنت داریوش، بانجام رسیدو کاهنانو لاویان و آنهائیکه از اسارت برگشته بودند این خانه خدا
را با شادى تبریک گفتند. از اینجا معلوم است، که فرمان کوروش بزرگ بواسطه مخالفت
 یهودىهبا یکدیگر در زمان داریوش دوپم اجرا شده (بصفحات 951 -945 رجوع شود).