ﭘﺲ از ﺳﻘﻮط ﻧﯿﻨﻮا، در ﻧﻘﺸﻪ آﺳﯿﺎى ﻏﺮﺑﻰ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﻠﻰ روى داد:
ﺗﻮﺿﯿﺢ آﻧﮑﻪ در ﻣﻮﻗﻊ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺗﺮﮐﻪ آﺳﻮر، وﻻﯾﺎت واﻗﻌﻪ در ﮐﻨﺎر دﺟﻠﻪ ﻋﻠﯿﺎ و ﮐﺎﭘﺎدوﮐﯿﻪ ﻧﺼﯿﺐ
دوﻟﺖ ﻣﺎد ﮔﺮدﯾﺪ، ﺳﺎﺋﺮ ﻣﺴﺘﻤﻠﮑﺎت آن، ﯾﻌﻨﻰ ﺑﯿﻦ اﻟﻨﻬﺮﯾﻦ ﺳﻔﻠﻰ، ﺳﻮرﯾﻪ، ﻓﻠﺴﻄﯿﻦ، ﺑﺒﺎﺑﻞ رﺳﯿﺪ و در اﯾﻨﺠﺎ دوﻟﺖ ﮐﻠﺪاﻧﻰ و ﺑﺎﺑﻠﻰ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪ. اﯾﻦ دوﻟﺖ ﭘﺲ از ﺳﻘﻮط آﺳﻮر ﯾﮕﺎﻧﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﺗﻤﺪن ﻗﺪﯾﻢ
ﺑﺎﺑﻞ ﺑﻮد. ﭘﺲ از اﯾﻦ دو دوﻟﺖ درﺟﻪ اول دوﻟﺘﻬﺎى دﯾﮕﺮى ﻧﯿﺰ در ﻣﺸﺮق ﻗﺪﯾﻢ وﺟﻮد داﺷﺘﻨﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺼﺮ، ﮐﻪ ﺗﺎزه زﻧﺪﮔﺎﻧﻰ ﺳﯿﺎﺳﻰ ﺧﻮد را از ﺳﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد، ﻟﯿﺪﯾﻪ و ﻣﻤﻠﮑﺖ ﮐﯿﻠﯿﮑﯿﻪ در آﺳﯿﺎى ﺻﻐﯿﺮ.
ﻏﯿﺮ از اﯾﻦ دوﻟﺘﻬﺎ در ﻓﻠﺴﻄﯿﻦ اﻣﺎرﺗﻬﺎى ﮐﻮﭼﮑﻰ ﺑﻮدﻧﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻣﺎرﺗﻬﺎى ﯾﻬﻮد، ادوﻣﯿﺎن و ﻏﯿﺮه، ﮐﻪ
ﺳﺎﺑﻘﺎ در ﺗﺤﺖ ﺣﮑﻮﻣﺖ آﺳﻮر ﻣﯿﺰﯾﺴﺘﻨﺪ و ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺑﻬﻤﺎن ﺣﺎل، ﻣﻨﺘﻬﺎ در ﺗﺤﺖ ﺳﻠﻄﻪ دوﻟﺖ ﺑﺎﺑﻞ،
ﻣﯿﺒﺎﯾﺴﺖ ﺑﺤﯿﺎت ﺧﻮد اداﻣﻪ دﻫﻨﺪ. در ﻓﯿﻨﯿﻘﯿﻪ ﺷﻬﺮ ﺻﻮر از ﺣﯿﺚ ﺛﺮوت و ﺗﺮﻗﻰ درﺟﻪ اوﻟﺮا ﺣﺎﺋﺰ ﺑﻮد،
ﭼﻪ اﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﻋﺠﺎﻟﮥ رﻗﯿﺒﻰ ﻧﺪاﺷﺖ و ﮐﺴﻰ ﻫﻢ درﺻﺪد ﺗﺴﺨﯿﺮ آن ﺑﺮﻧﯿﺎﻣﺪه ﺑﻮد. درﺟﻪ آﺑﺎدى، ﺛﺮوت
و درﺧﺸﻨﺪﮔﻰ آن از ﺑﯿﺎﻧﺎﺗﻰ، ﮐﻪ ﺣﺰﻗﯿﺎل ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻣﻘﺎرن اﯾﻦ زﻣﺎن ﮐﺮده، ﺑﺨﻮﺑﻰ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﯿﺸﻮد
(ﮐﺘﺎب ﺣﺰﻗﯿﺎل ﺑﺎب 27 و 28). دوﻟﺖ ﻣﺎد ﭘﺲ از ﺳﻘﻮط ﻧﯿﻨﻮا ﺑﺘﺴﺨﯿﺮ ﻣﻤﺎﻟﮑﻰ، ﮐﻪ ﺳﻬﻢ او ﺷﺪه ﺑﻮد
ﭘﺮداﺧﺘﻪ وﻻﯾﺎﺗﻰ را، ﮐﻪ در ﮐﻨﺎر دﺟﻠﻪ ﻋﻠﯿﺎ واﻗﻊ ﺑﻮد، ﺗﺴﺨﯿﺮ و ﺑﺎ ﻣﻤﻠﮑﺖ وان ﺳﺘﯿﺰه ﮐﺮد. ﺳﭙﺲ در
ﮐﺎﭘﺎدوﮐﯿﻪ و آﺳﯿﺎى ﺻﻐﯿﺮ ﭼﻨﺪان ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺮود ﻫﺎﻟﯿﺲ (ﻗﺰلاﯾﺮﻣﺎق) ﺣﺎﻟﯿﻪ رﺳﯿﺪ و، ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﺑﯿﺎﯾﺪ،
ﺑﺎ دوﻟﺖ ﻗﻮى ﻟﯿﺪى دراﻓﺘﺎد. ﺑﺮاى ﻓﻬﻢ اﯾﻦ وﻗﺎﯾﻊ و وﻗﺎﯾﻊ ﺑﻌﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻠﻤﻪاى ﭼﻨﺪ از ﺑﺎﺑﻞ و ﻟﯿﺪﯾﻪ
ﺑﮕﻮﺋﯿﻢ